Bitwa pod Grunwaldem była największą batalią stoczoną w średniowiecznej Europie. Krążyły rozmaite pogłoski dotyczące liczby uczestników. Opowiadano o garstce rycerzy krzyżackich próbujących powstrzymać nawałę pogan dowodzonych przez niedawno ochrzczonego Jagiełłę udającego tylko chrześcijańskiego króla. Do decydującego starcia doszło 15 lipca. Na polach grunwaldzkich zebrało się około 20 tysięcy Krzyżaków oraz ponad 30 tysięcy żołnierzy sprzymierzonych wojsk polskich i litewskich wspomaganych przez oddziały ruskie, czeskie i tatarskie. Wojska zakonne uformowane w kolumny długo czekały na rozpoczęcie walki. Król Władysław Jagiełło nie dał się sprowokować poselstwu przybywającemu z dwoma nagimi mieczami. Koło południa na zmęczonych upałem rycerzy krzyżackich ruszyła polska konnica. Rozpoczęła się dramatyczna walka. Krzyżacy rozbili skrzydło litewskie, upadła na ziemię wielka chorągiew ziemi krakowskiej symbolizująca wojsko polskie, polski król miał jednak odwody. Wojska krzyżackie zostały otoczone i rozgromione.
