Wybrane środki poetyckie:
• porównanie „huk jak stu gromów” – wyraz dźwiękonaśladowczy oddaje gwałtowność wybuchu,
• metafora „zaćmiło się powietrze od ziemi wyłomów” – ukazuje bezpośrednie skutki eksplozji, jej ogrom i siłę,
• uosobienie („harmaty podskoczyły”) – ukazuje bezpośrednie skutki eksplozji, jej ogrom i siłę,
• porównanie („harmaty [...] jak wystrzelone toczyły się na kołach”) – ukazuje bezpośrednie skutki eksplozji, jej ogrom i siłę,
• instrumentacja głoskowa („podskoczyły i jak wystrzelone toczyły się”) – ukazuje bezpośrednie skutki eksplozji, jej ogrom i siłę,
• przerzutnie w kolejnych wersach, zaburzając rytm wypowiedzi, oddają pewien chaos, zamieszanie,
• metafory („I dym wionął/ prosto ku nam; i w gęstej chmurze nas ochłonął./I nie było nic widać prócz granatów blasku,/I powoli dym rzedniał”) – opisują rozprzestrzeniającą się chmurę pyłu i dymu,
• wyliczenie i porównanie („wały, palisady,/ Działa i naszych garstka, i wrogów gromady:/ Wszystko jako sen znikło”) – oddają obraz reduty po wybuchu,
• epitety o charakterze metaforycznym („czarna bryła”, „ziemi niekształtnej”, „rozjemcza
mogiła”) podkreślają tragizm wydarzenia i jego skutków.
Fragment ukazujący wysadzenie reduty jest niezwykle przejmujący, dynamiczny, oddziałuje na uczucia i emocje.
odbiorcy.