Podmiot liryczny nazywa matkę „mamusią”, co jest zdrobnieniem o pozytywnym charakterze. Postać matki opisywana jest pośrednio, poprzez charakterystykę jej dłoni. Dla podmiotu matka jest nauczycielem, opiekunem, który kształcić i kierował bezpiecznie przez życie. Osoba mówiąca mówi o okazywanych emocjach, które były wyrażane choćby poprzez kołysanie. Dłonie matki opisywane są również jako: „suche i ciepłe/ za słabe, żeby wyprowadzić mnie z tego świata”, co może wskazywać na wiedzę podmiotu o wadach rodzicielki, albo o tym, że mimo wszystkich zalet, nie są w stanie ochronić go przed światem.
By wykonać to zadanie, zwróć uwagę na epitety i inne środki poetyckie, które odnoszą się do dłoni matki. Następnie przeanalizuj ich znaczenie, konotację emocjonalną i zapisz swoje wnioski.
Podmiot liryczny to osoba mówiąca w wierszu. Można go zidentyfikować, analizując osobę i liczbę czasowników.