Na podstawie analizy języka i form gramatycznych użytych w utworze oceń poprawność podanych stwierdzeń dotyczących archaizmów oraz zmian w polszczyźnie.
1.Jan Kochanowski posłużył się archaizmami, aby podkreślić mitologiczny charakter przywołanej historii.
2.We współczesnej polszczyźnie słowa historia i pogoń przyjmują inne końcówki niż w wieku XVI.
3.Ten sam przypadek rzeczownika brat, którego użył Jan Kochanowski, ma dziś inną końcówkę i inne brzmienie tematu słowotwórczego.
1.Jan Kochanowski posłużył się archaizmami, aby podkreślić mitologiczny charakter przywołanej historii. – P
2.We współczesnej polszczyźnie słowa historia i pogoń przyjmują inne końcówki niż w wieku XVI. – F
3.Ten sam przypadek rzeczownika brat, którego użył Jan Kochanowski, ma dziś inną końcówkę i inne brzmienie tematu słowotwórczego. – P
1. W tekście pojawiają się formy takie jak: historyją, przedtym, pogoń, braty. Są to archaizmy fleksyjne i leksykalne, które stylizują język na dawny i podkreślają związek z przeszłością oraz mitologią.
2. Wyrazy historia i pogoń istnieją również we współczesnej polszczyźnie i nie zmieniły swoich końcówek fleksyjnych w sposób zasadniczy (np. „historia”, „pogoń”). Różnice dotyczą raczej zapisu dawnych form (np. „historyją”), a nie samego systemu odmiany tych wyrazów.
3. Forma braty to dawna postać liczby mnogiej rzeczownika brat. Współcześnie używamy formy bracia, która ma inną końcówkę oraz zmieniony temat fleksyjny. To przykład zmiany historycznej w języku.