Przygotuj pięć zdań, w których zawrzesz zasady odmiany nazw miejscowych obcego pochodzenia.
Nazwy miejscowe obcego pochodzenia, które nie ulegają odmianie są zakończone na: –e, –e, –i.
Nie odmieniamy także nazw rodzaju nijakiego zakończonych na –um.
Odmianie nie podlegają takie nazwy jak: Bonn, Oslo, Chicago.
Nazwy miejscowe obcego pochodzenia, które zostały spolszczone to: Wiedeń, Paryż.
Nazwy miejscowe obcego pochodzenia, które zostały spolszczone, należy odmieniać według standardowych zasad.
W języku polskim występuje siedem przypadków: mianownik (kto? co?), dopełniacz (kogo?; czego?), celownik (komu?; czemu?), biernik (kogo?; co?), narzędnik (z kim?; z czym?), miejscownik (o kim?; o czym?), wołacz (o!). Ich znajomość pomoże Ci w stosowaniu odpowiedniej odmiany nazw miejscowych.
Ćwiczenie 1.
93Ćwiczenie 2.
93Zadanie 12.
106Zadanie 15.
106