Bogowie olimpijscy odznaczali się wątpliwą moralnością, o czym świadczą informacje zawarte w „Mitologii” oraz sytuacje opisane w „Iliadzie”. W obydwu tych dziełach znajdziemy przykłady na to, że bóstwa były istotami mściwymi, złośliwymi i zazdrosnymi. Często karały śmiertelników w sposób okrutny tylko dlatego, że ci dorównywali im talentem lub zdolnościami.
Starożytni Grecy nie postrzegali pierwotnie bogów jako podobnych ludziom. Wizerunek ten wykształcili dopiero pieśniarze. Lud antyczny buntował się przeciwko wizjom niedoskonałych bóstw, które nie są wolne od wad.
Antyczni pieśniarze przedstawiali bogów jako byty kapryśne i skłonne do złośliwości. Często byli oni sprawcami dramatycznych zbrodni (pożerali swoje dzieci, karali ludzi, walczyli między sobą o wpływy, manipulowali losem śmiertelników).