Absurd w postawie Prometeusza polega na świadomym i nieodwracalnym naruszeniu równowagi pomiędzy ludźmi i bogami. Tytan nie ponosi z tego tytułu żadnej korzyści, a mimo to decyduje się na ten czyn. Jednocześnie nie ostrzega bogów przed przyszłymi wydarzeniami. Tym samym pozwala sytuacji nieustannie zmieniać się i kształtować. Bohater wyposaża ludzi w inteligencję i ślepą nadzieję, wiedząc, że zjawiska te częściowo się wykluczają. To czyni jego zachowanie nielogicznym, absurdalnym.
Absurdem nazywamy rzecz lub zjawisko pozbawione sensu i logiki.