nawiązania do filozofii stoików i epikurejczyków; postulowanie zaakceptowania faktu ludzkiej śmiertelności i przemijalności; nawoływanie do celebrowania życia – „Do Leukonoe”
cenienie dóbr duchowych ponad materialnymi – „Do Deliusza”
uznanie poezji za twórczość zapewniającą poecie nieśmiertelność – „Wybudowałem pomnik”
Horacy w swoich utworach wyraża świadomość kruchości ludzkiego życia. Przychyla się on do poglądów stoików i epikurejczyków, wskazując, że nie należy przejmować się tym, co nieuchronne, ponieważ taki jest porządek rzeczy.