Ciekły dwutlenek węgla lepiej rozpuszcza substancje niepolarne niż związki jonowe.
Dwutlenek węgla jest cząsteczką liniową i jako całość jest niepolarny. W stanie ciekłym zachowuje się więc jak rozpuszczalnik niepolarny. Zgodnie z zasadą „podobne rozpuszcza się w podobnym”, najlepiej rozpuszcza substancje o podobnym charakterze, czyli związki niepolarne lub słabo polarne, na przykład wiele związków organicznych.
Związki jonowe natomiast do rozpuszczenia wymagają silnych oddziaływań jon–dipol, które zapewnia woda lub inne rozpuszczalniki polarne. Ciekły CO₂ nie jest w stanie skutecznie stabilizować jonów w roztworze, dlatego sole praktycznie się w nim nie rozpuszczają.