Obserwacje: W probówce pierwszej wydzieliły się fioletowe pary.
W probówce drugiej nie zaobserwowano żadnych zmian.
Wniosek: Niska temperatura wody zniszczyła wiązania kowalencyjne atomowo w I2, natomiast nie zniszczyła wiązań jonowych w KI.
Elektroujemność odczytaj z układu okresowego zawierającego elektroujemność dla każdego pierwiastka.
Elektroujemność bromu = 2,8
Elektroujemność wodoru = 2,1
Elektroujemność tlenu = 3,5
Elektroujemność wapnia = 1,0
Elektroujemność potasu = 0,9
Elektroujemność azotu = 3,0
Elektroujemność węgla = 2,5
Elektroujemność sodu = 0,9
Elektroujemność cezu = 0,7
Elektroujemność jodu = 2,5
Elektroujemność fosforu = 2,1
Elektroujemność chloru = 3,0
Wiązanie kowalencyjne niespolaryzowane <0,4 różnica elektroujemności
Wiązanie kowalencyjne spolaryzowane 0,4−1,7 różnica elektroujemności
Wiązanie jonowe > 1,7 różnica elektroujemności
I2 – różnica elektroujemności 0,0 – wiązanie kowalencyjne niespolaryzowane
KI– różnica elektroujemności 1,6 – wiązanie jonowe
Związki jonowe:
Powstają w wyniku przeniesienia elektronów walencyjnych od jednego atomu jednego pierwiastka chemicznego do drugiego i utworzenia w ten sposób kationów i anionów, które przyciągają się, tworząc wiązania.
Stan skupienia: stały, tworząc sieć krystaliczną.
Wysokie temperatury wrzenia i topnienia.
Stopione lub rozpuszczone w wodzie związki jonowe przewodzą prąd elektryczny, gdyż zawierają zdolne do poruszania się jony dodatnie i ujemne.
Związki kowalencyjne:
Powstają z atomów, które uwspólniają swoje elektrony walencyjne, skutkiem czego łączą się ze sobą za pomocą wspólnych par elektronowych tworzących wiązania.
Stan skupienia: stały, ciekły, gazowy.
Niskie temperatury wrzenia i topnienia
Nie przewodzą prądu elektrycznego, gdyż ich cząsteczki są elektrycznie obojętne.