1. woda
2. kation
3. soda żrąca
4. anion
5. żrące
6. woda wapienna
7. fenoloftaleina
8. elektrolit
9. papierek wskaźnikowy
10. indykator
11. mleko wapienne
12. nieelektrolit
13. higroskopijne
14. gaszone
15. lakmus
16. wskaźnika
17. potaż żrący
18. zasada
19. dysocjacja
HASŁO: wodorotlenki i zasady
1. Najpopularniejszym rozpuszczalnikiem, często stosowanym zarówno w laboratorium, jak i w życiu codziennym jest woda.
2. Jon o ładunku dodatnim to kation.
3. Zwyczajową nazwą wodorotlenku sodu NaOH jest soda żrąca.
4. Jon o ładunku ujemnym to anion.
5. Stężone roztwory wodorotlenków (np. sodu NaOH, potasu KOH, wapnia Ca(OH)2) są żrące.
6. Do wykrywania tlenku węgla(IV) CO2 używana jest woda wapienna, czyli nasycony roztwór wodorotlenku wapnia Ca(OH)2.
7. W obecności zasad malinową barwę przyjmuje fenoloftaleina.
8. Substancją, której roztwór przewodzi prąd elektryczny jest elektrolit.
9. Pasek bibuły, który można wykorzystać do wykrycia zasady, to papierek wskaźnikowy.
10. Inna nazwa wskaźnika to indykator.
11. Do bielenia drzew stosuje się mleko wapienne.
12. Nieelektrolit to substancja, której wodny roztwór nie przewodzi prądu elektrycznego.
13. Wodorotlenki te (sodu NaOH i potasu KOH) są higroskopijne, co oznacza, że mają one zdolność pochłaniania wilgoci z powietrza.
14. Wapno gaszone, czyli wodorotlenek wapnia Ca(OH)2 jest stosowane w budownictwie.
15. Lakmus jest fioletową cieczą, która zmienia barwę na niebieską w zasadach.
16. Substancja, która zmienia swoją barwę w roztworach to wskaźnik (lub indykator).
17. Potaż żrący to zwyczajowa nazwa wodorotlenku potasu KOH.
18. Zasada to wodny roztwór wodorotlenku.
19. Dysocjacja jest rozpadem wodorotlenku na kationy metali oraz aniony wodorotlenkowe pod wpływem wody.