W przededniu rewolucji sytuacja we Francji była napięta. Niezadowolenie z trwających od XVII wieku absolutystycznych rządów sięgało zenitu, ze względu na ubogie życie większości mieszkańców i brak przywilejów dla mieszczan i chłopstwa. Królowie nie dopuszczali innych stanów do rządów. Jednocześnie sytuacja państwa była słaba, między innymi poprzez fatalny stan finansów publicznych. Sytuacji nie poprawiał wystawny styl życia dworu monarszego, który podkreślał dysproporcje istniejące w społeczeństwie.
Nierówności społeczne we Francji doprowadziły do wybuchu krwawej rewolucji i przetasowań w drabinie społecznej.