Wykorzystywano je głównie jako elementy zdobnicze architektury sakralnej – w rzeźbie dominowała płaskorzeźba mająca upraszczać przekazy religijne. To samo dotyczyło malarstwa romańskiego, które obfitowało głównie w polichromie czy technikę mozaikową.
W stylu romańskim dużą wagę przywiązywano do sztuki jako nośnika informacji o wierze – zwłaszcza biorąc pod uwagę prostotę ludu, który przy pomocy namalowanych postaci czy figur łatwiej przyswajał wiedzę religijną.