W pierwszym i ostatnim wersie zastosowano pytanie retoryczne („O, cóż jest piękniejszego niż wysokie drzewa”) oraz powtórzenie (tego samego zdania). Inicjalne zdanie zapowiada temat utworu – zachwyt nad naturą, a szczególnie nad wysokimi drzewami. Wprowadza nastrój refleksji i podziwu. Powtórzenie tego zdania na końcu wiersza ma na celu podkreślenie głównej myśli utworu, zamknięcie kompozycji klamrą oraz wzmocnienie wyrazu emocjonalnego – zachwytu nad przyrodą.
1. Zauważ, że to zdanie ma formę pytania, ale nie wymaga odpowiedzi, dlatego jest pytaniem retorycznym.
2. Dostrzeż, że ten sam wers pojawia się zarówno na początku, jak i na końcu utworu, co oznacza powtórzenie tworzące klamrę kompozycyjną.
3. Zwróć uwagę, że początek wiersza zapowiada jego temat, czyli ukazuje piękno natury i drzew.
4. Przeanalizuj zakończenie i zauważ, że powtórzenie wzmacnia emocje oraz podkreśla zachwyt podmiotu lirycznego.
5. Zauważ, że taka budowa utworu porządkuje jego treść i uwydatnia najważniejszą myśl.