W opisie dominują wrażenia słuchowe oraz wzrokowe. Poeta odwołuje się do dźwięków natury i ciszy, np. „szelest”, „gruchanie gołębi”, „ton wysoki”, co buduje warstwę akustyczną utworu. Wrażenia wzrokowe pojawiają się w obrazach ciemności i ruchu wody („noc”, „czarna paszcza źródła”, „woda porusza się”). Wrażenia te są oddane poprzez środki brzmieniowe, takie jak onomatopeje („szelest”, „gruchanie”), powtórzenia głosek oraz miękkie, płynne brzmienie wersów, które oddaje ciszę i delikatne dźwięki. Dzięki temu czytelnik nie tylko widzi, ale także „słyszy” opisywaną przestrzeń.
1. Zauważ, że w tekście pojawiają się słowa związane z dźwiękiem.
2. Dostrzeż, że opis dotyczy także ciszy i jej subtelnych odgłosów.
3. Zwróć uwagę na wyrazy dźwiękonaśladowcze, które budują warstwę brzmieniową.
4. Przeanalizuj, że układ głosek wpływa na odbiór utworu jako spokojnego i tajemniczego.
5. Zauważ, że obrazy wzrokowe uzupełniają wrażenia słuchowe.