Znajdź we fragmencie tekstu, jakie emocje ujawniają bohaterowie dialogu i zastanów się, czy ich postawy pozostają stałe, czy ulegają przemianie w toku rozmowy.
Nadieżda od początku wyraża silne, bezpośrednie uczucia, przede wszystkim miłość, czułość i potrzebę bliskości. Jej emocje są intensywne i szczere, pozbawione ironii. Mówi wprost o swoich uczuciach, nie ukrywa wzruszenia ani wzruszenia graniczącego z rozpaczą. Świadczą o tym wyznania miłosne oraz gesty fizycznej bliskości, takie jak chwytanie za rękę czy przytulenie. Narrator początkowo reaguje dystansem, niepewnością i chłodem emocjonalnym. Towarzyszy mu skrępowanie, brak zdolności do natychmiastowego odwzajemnienia uczuć oraz ironiczna rezerwa. Z czasem jednak jego postawa ulega zmianie. Pojawia się wzruszenie, współczucie i gotowość do emocjonalnego otwarcia. Kulminacją tej przemiany jest moment, w którym narrator przyznaje, że również kocha Nadieżdę, choć jego uczucie ma inny, bardziej powściągliwy charakter. W trakcie rozmowy emocje obu bohaterów ewoluują: u Nadieżdy od namiętnej czułości do bólu wynikającego z historycznych i kulturowych podziałów, u narratora – od dystansu i ironii do chwilowej bliskości i empatii.
1. Zwróć uwagę, że Nadieżda od początku komunikuje swoje uczucia wprost, bez dystansu i zabezpieczeń emocjonalnych.
2. Zauważ, że narrator reaguje początkowo chłodno i ironicznie, co świadczy o jego wewnętrznym oporze.
3. Dostrzeż momenty przełomowe w dialogu, w których zmienia się ton wypowiedzi narratora i pojawia się wzruszenie.
4. Połącz zmienność emocji bohaterów z kontekstem historycznym i kulturowym, który utrudnia im pełne porozumienie.
5. Dojdź do wniosku, że rozmowa prowadzi do chwilowego zbliżenia, ale nie usuwa głębokich barier między postaciami.
Zadanie 1.
123Ćwiczenie 5.
166Zadanie 11.
265