Masz wyjaśnić, jaką wizję ludzkiego losu przedstawia poetka w wierszu Koniugacja.
Z wiersza Koniugacja wyłania się koncepcja ludzkiego losu jako nieuchronnego przemijania, które ma charakter samotny i indywidualny. Człowiek, mimo chwilowych relacji i wspólnoty z innymi, ostatecznie doświadcza życia i czasu w pojedynkę. Los ludzki jest tu podporządkowany prawom czasu, a relacje międzyludzkie okazują się nietrwałe i przejściowe. Przemijanie nie ma charakteru dramatycznego buntu, lecz jest spokojnym, refleksyjnym stwierdzeniem faktu istnienia.
1. Najpierw zauważ, że powtarzający się czasownik „minąć” obejmuje różne osoby gramatyczne, co wskazuje na powszechność ludzkiego losu.
2. Następnie zwróć uwagę, że forma „mijamy” nie znosi samotności, lecz jedynie ją maskuje wspólnotą językową.
3. Dostrzeż, że wers „a zawsze tak samotnie” jednoznacznie wskazuje na indywidualny charakter przemijania.
4. Zauważ kontrast między losem człowieka a trwaniem natury, która funkcjonuje poza ludzkim czasem.
5. Na końcu wyciągnij wniosek, że wiersz przedstawia ludzkie życie jako proces nieuchronnego, cichego przemijania, pozbawiony złudzeń trwałości, ale też pozbawiony patosu.
Zadanie 1.
123Ćwiczenie 5.
166Zadanie 11.
265