W tym zadaniu masz wyjaśnić sens wersów 15.–20. oraz zinterpretować, dlaczego osoba mówiąca kieruje swoje słowa do abstrakcyjnego pojęcia, a nie bezpośrednio do ukochanego człowieka.
W wersach 15.–20. Julia zwraca się nie do konkretnej osoby, lecz do samej miłości jako abstrakcyjnej siły. Można to rozumieć jako znak, że ukochany jest już nieobecny lub niedostępny, a relacja została definitywnie przerwana. Miłość zostaje uosobiona i potraktowana jak samodzielny byt, który miał moc wpływania na życie, ciało i emocje podmiotu lirycznego. Zwracanie się do abstrakcyjnego pojęcia podkreśla uniwersalny charakter przeżycia oraz fakt, że doświadczenie miłości jest ważniejsze niż konkretna osoba, która je wywołała. Julia rozlicza się więc nie z ukochanym, lecz z samym uczuciem, które ją ukształtowało i zraniło.
1. Najpierw zauważ, że w tych wersach nie pojawia się bezpośredni adresat będący realną osobą.
2. Zwróć uwagę, że miłość zostaje potraktowana jak coś, co działa samodzielnie i ma własną moc.
3. Uświadom sobie, że brak zwrotu do ukochanego może oznaczać jego odejście lub niemożność kontaktu.
4. Pomyśl, że zwrot do abstrakcyjnego pojęcia pozwala uogólnić doświadczenie i nadać mu wymiar ponadjednostkowy.
5. Na końcu wyciągnij wniosek, że Julia nie próbuje nawiązać dialogu z ukochanym, lecz mierzy się z doświadczeniem miłości jako siły, która na trwałe ją zmieniła.
Zadanie 1.
123Ćwiczenie 5.
166Zadanie 11.
265