W tym zadaniu musisz wyjaśnić, jakie emocje oraz myśli pojawiają się u Zygmunta Freuda podczas kontaktu z Akropolem, zgodnie z opisem zawartym w akapitach 5.–7. eseju „Duszyczka”. Chodzi o wskazanie zarówno uczuć bezpośrednich, jak i głębszych refleksji moralnych i egzystencjalnych, jakie wywołuje w nim obcowanie z arcydziełem kultury.
Obcowanie z ateńskim arcydziełem architektury wywołuje w Freudzie uczucia radości i dumy, które jednak bardzo szybko zostają przytłumione przez poczucie winy. Freud uświadamia sobie, że znalazł się w miejscu, które przekraczało horyzont doświadczeń jego ojca, a tym samym symbolicznie go „przerosło”. Kontakt z Akropolem rodzi w nim refleksję o zerwaniu zakazów wyniesionych z dzieciństwa oraz o nieuprawnionym sięgnięciu po coś, co nie było mu przeznaczone. Pojawia się także współczucie wobec tych, którzy nie mieli szansy zetknąć się z wielką sztuką, oraz poczucie moralnego zobowiązania wobec arcydzieła i ludzkiego losu. Zachwyt nad sztuką splata się więc z melancholią i świadomością odpowiedzialności.
1. Najpierw zwróć uwagę na pierwotną reakcję Freuda, mianowicie radość i dumę z faktu, że znalazł się na Akropolu.
2. Następnie zauważ, jak szybko te uczucia zostają zastąpione przez poczucie winy i wewnętrzny niepokój.
3. Zastanów się nad znaczeniem relacji z ojcem i dzieciństwa w interpretacji Freuda. To one są źródłem jego refleksji.
4. Zwróć uwagę na pojawiające się współczucie wobec innych ludzi oraz na moralny wymiar kontaktu z arcydziełem.
5. Na końcu połącz te elementy i pokaż, że obcowanie ze sztuką wywołuje w Freudzie złożone, ambiwalentne emocje, a nie jedynie prosty zachwyt.
Zadanie 1.
123Ćwiczenie 5.
166Zadanie 11.
265