W tym zadaniu musisz wyjaśnić, co oznacza stwierdzenie, że „pisze w niej pełne czy też niepełne istnienie”. Powinieneś odnieść się do związku pisania z istnieniem oraz do niepewności i chwiejności podmiotu mówiącego.
Sformułowanie „pisze we mnie pełne czy też niepełne istnienie” oznacza, że to samo istnienie staje się siłą, która skłania podmiot do pisania. Pisanie nie wynika z pewności siebie ani z poczucia spójności, lecz z samego faktu bycia, nawet jeśli to bycie jest niejasne, kruche i niepełne. Twórczość staje się sposobem potwierdzania istnienia oraz próbą jego zrozumienia i uporządkowania.
1. Zwróć uwagę, że pisanie nie jest tu świadomą decyzją, lecz czymś, co „dzieje się” w podmiocie.
2. Zauważ, że istnienie może być „pełne lub niepełne”, co podkreśla jego chwiejny charakter.
3. Połącz akt pisania z próbą uchwycenia własnego „ja” i jego granic.
4. Zastanów się, dlaczego twórczość pojawia się właśnie w momencie wątpliwości egzystencjalnych.
5. Wyciągnij wniosek, że pisanie jest dla podmiotu sposobem potwierdzania istnienia i nadawania mu sensu, nawet wtedy, gdy nie jest ono w pełni uświadomione.
Zadanie 1.
123Ćwiczenie 5.
166Zadanie 11.
265