Masz rozważyć, czy opisane w wierszu zdarzenie ma sens wyłącznie dosłowny, czy też odnosi się do sytuacji egzystencjalnej osoby mówiącej. Powinieneś powiązać los obserwowanego przedmiotu z refleksją nad ludzkim istnieniem i doświadczeniem życia.
Można dostrzec wyraźny związek między sytuacją egzystencjalną podmiotu a opisywanym zdarzeniem. Dryfujące po morzu pudełko staje się metaforą ludzkiego życia: jest samotne, wystawione na działanie sił zewnętrznych, a mimo to „nie chce się topić” i trwa. Podmiot utożsamia się z tym przedmiotem – podobnie jak on, człowiek porusza się w świecie bez pełnej kontroli nad kierunkiem swojego losu. Oddalanie się pudełka może symbolizować przemijanie, poczucie wyobcowania lub stopniowe oddzielanie się jednostki od innych ludzi i od tego, co znane. Zdarzenie z pozoru błahe staje się więc pretekstem do refleksji nad kruchością, uporem i samotnością ludzkiej egzystencji.
1. Zastanów się, czy opisywane zdarzenie można odczytać jako metaforę, a nie tylko realistyczną scenę.
2. Odnieś cechy przedmiotu (samotność, unoszenie się, opór wobec zatonięcia) do doświadczeń człowieka.
3. Rozważ, w jaki sposób ruch pudełka po falach może odpowiadać ludzkiej drodze przez życie.
4. Połącz emocje i refleksje podmiotu z obserwacją zdarzenia.
5. Sformułuj wniosek, że konkretna sytuacja staje się punktem wyjścia do ogólnej refleksji egzystencjalnej.
Zadanie 1.
123Ćwiczenie 5.
166Zadanie 11.
265