W tym zadaniu musisz wyjaśnić, czym może być „prawda ostateczna” wspomniana w wierszu „Zaklęcie” Czesława Miłosza, oraz ocenić, czy poeta wierzy w możliwość jej poznania i istnienia.
„Prawda ostateczna” dotyczy pełnego, całościowego poznania sensu świata, w którym piękno, rozum i porządek tworzą spójną jedność. Jest to prawda wyjaśniająca zarówno strukturę rzeczywistości, jak i miejsce człowieka w świecie. Poeta sugeruje, że taka prawda mogłaby połączyć estetykę z racjonalnym ładem i moralnością. Jednocześnie Miłosz zachowuje dystans wobec możliwości jej pełnego poznania. Wierzy w istnienie obiektywnego porządku i sensu, ale ma świadomość ludzkich ograniczeń poznawczych. Dlatego „prawda ostateczna” jawi się raczej jako idea, do której człowiek dąży, niż jako wiedza w pełni osiągalna.
1. Przeczytaj fragment wiersza, w którym pojawia się pojęcie „prawdy ostatecznej”.
2. Zastanów się, jakie elementy świata poeta próbuje ze sobą połączyć: piękno, porządek i rozum.
3. Pomyśl, czym mogłaby być prawda, która obejmuje wszystkie te wartości.
4. Zwróć uwagę na ton wypowiedzi poety i jego stosunek do możliwości pełnego poznania.
5. Wyjaśnij, że poeta wierzy w istnienie sensu i ładu świata, ale traktuje „prawdę ostateczną” jako cel dążeń, a nie w pełni osiągalny stan.
Zadanie 1.
123Ćwiczenie 5.
166Zadanie 11.
265