W tym zadaniu musisz wskazać fragmenty tekstu, w których ujawnia się stosunek władzy komunistycznej do prawdy, oraz wyjaśnić, na czym on polega.
Stosunek władzy komunistycznej do prawdy ujawnia się przede wszystkim w końcowych wersach tekstu: „Żyjemy w określonej epoce, taka jest prawda, nieprawda, i innej prawdy nie ma.” Ten fragment pokazuje, że prawda nie jest tu wynikiem poznania ani dyskusji, lecz zostaje arbitralnie ogłoszona przez władzę. Sformułowanie „i innej prawdy nie ma” wyraża roszczenie do monopolu na prawdę oraz negację wszelkich alternatywnych interpretacji rzeczywistości. Równie istotne są fragmenty, w których mówca zapowiada, że „wykreślane będą zdania” i „przekreślone zostaną rachuby tych, którzy…”. Wskazują one na podporządkowanie prawdy decyzjom administracyjnym: to, co nie zgadza się z oficjalną narracją, zostaje usunięte lub unieważnione. Prawda nie podlega weryfikacji, lecz selekcji i kontroli, co ujawnia jej instrumentalne traktowanie przez władzę.
1. Odszukaj w tekście fragmenty, w których pojawia się bezpośrednie odwołanie do pojęcia prawdy.
2. Zwróć uwagę na sposób, w jaki prawda zostaje ogłoszona jako jedyna i niepodważalna.
3. Przeanalizuj zapowiedzi „wykreślania” i „przekreślania” jako form kontroli treści.
4. Połącz te obserwacje z mechanizmem cenzury i ideologicznego monopolu.
5. Sformułuj wniosek, że władza komunistyczna traktuje prawdę jako narzędzie władzy, a nie wartość poznawczą.
Zadanie 1.
123Ćwiczenie 5.
166Zadanie 11.
265