W tym zadaniu musisz wyjaśnić, jaki wspólny mechanizm psychiczny łączy zjawisko opisane w akapicie 4. z refleksjami Zygmunta Freuda oraz Zbigniewa Herberta podczas ich kontaktu z Akropolem. Chodzi o pokazanie, że zarówno analizowane zjawisko psychiczne, jak i przeżycia obu autorów mają to samo źródło i podobny sens.
Zjawisko opisane w akapicie 4. łączy się z przemyśleniami Zygmunta Freuda i Zbigniewa Herberta na Akropolu poprzez mechanizm psychiczny polegający na odrzucaniu lub podważaniu szczęścia i wielkości doświadczenia. Freud, stojąc na Akropolu, reaguje sceptycyzmem i poczuciem winy, ponieważ kontakt z arcydziełem wydaje mu się czymś „zbyt dobrym, aby było prawdziwe”. Podobnie Herbert nie potrafi przeżywać zachwytu nad arcydziełem w sposób niewinny i beztroski, towarzyszy mu refleksja o odpowiedzialności, winie i losie tych, którzy nie mogli doświadczyć takiego piękna. W obu przypadkach wielka sztuka uruchamia ten sam mechanizm opisany w akapicie 4.: zamiast czystej radości pojawia się nieufność wobec szczęścia oraz moralny niepokój.
1. Najpierw przypomnij sobie, na czym polega zjawisko opisane w akapicie 4., czyli odrzucanie szczęścia jako czegoś podejrzanego i nierealnego.
2. Następnie zwróć uwagę na reakcję Freuda na Akropolu, widać tu sceptycyzm i poczucie winy zamiast radości.
3. Zastanów się nad postawą Herberta, który również nie potrafi przeżywać zachwytu nad sztuką bez refleksji moralnej.
4. Na końcu połącz te obserwacje i pokaż, że wspólnym elementem jest mechanizm psychiczny blokujący prostą radość w obliczu wielkiego szczęścia i arcydzieła.
Zadanie 1.
123Ćwiczenie 5.
166Zadanie 11.
265