Opinia o Rodionie Raskolnikowie jest trafna, ponieważ bohater rzeczywiście łączy w sobie sprzeczne cechy. Jego wielkoduszność widać wtedy, gdy oddaje rodzinie Marmieładowa pieniądze po śmierci urzędnika, choć sam żyje w biedzie. Pomaga ludziom znajdującym się w jeszcze trudniejszej sytuacji niż on. Z kolei jego nieludzkość ujawnia się w zbrodni. Raskolnikow morduje lichwiarkę Alonę Iwanownę, a następnie zabija także niewinną Lizawietę. Kieruje się wtedy pychą, pogardą dla innych i przekonaniem, że może przekroczyć moralne prawa.
Raskolnikow jest bohaterem wewnętrznie rozdwojonym. Dostojewski pokazuje, że ten sam człowiek może być zdolny do współczucia i do okrucieństwa. Dlatego postać Rodiona służy rozważaniom o winie, sumieniu, pysze i możliwości moralnego odrodzenia.