Impresjonistyczny charakter fragmentu Ludzi bezdomnych polega na zawarciu subiektywnego odbioru krajobrazu i uczuć bohatera. W opisie przedstawione zostały ulotne zjawiska: burza przechodząca w deszcz, pojawiające się jasne niebo, wiatr poruszający liśćmi. Wrażenia odbierane są różnymi zmysłami: wzrokiem, słuchem, zapachem. Wykorzystano także grę światłem, np. „jaśniał wyimek nieba o tle pozłocistym, świecącym…”.
Impresjonizm to kierunek w malarstwie drugiej połowy XIX wieku, jego nazwa pochodzi od Claude’a Moneta, który zatytułował swój obraz Impresja, wschód słońca. Głównym celem impresjonistów stało się subiektywne przekazanie rzeczywistości, oparte na odbieranym wrażeniu, na zmienności barw, grze świateł. Nurt pojawił się także w literaturze, a wziął się z inspiracji dokonaniami malarskimi. Impresjonistyczne utwory literackie kładły nacisk na opisywanie wrażeń i doznań, rezygnując z realistycznego opisu rzeczywistości.