W tym zadaniu musisz określić, jaka wymowa tekstu, odnośnie do nastawienia wobec ludzi ubogich, zostaje wykreowana w utworze, na podstawie decyzji i sposobu życia Aleksego.
Aleksy wybrał życie żebracze, po ucieczce z domu rodzinnego. Rozdał wszelkie swoje dobra materialne ubogim, samemu pozostając z niczym. Los sprawił, że pomimo chęci odejścia z dala od ojczystego miasta, znalazł się on ostatecznie pod schodami domu swojego ojca. Aleksy spędził tam szesnaście lat, będąc żebrakiem. Wszyscy go ignorowali, obchodzili się z nim jak z kimś bezwartościowym – „Każdy nań pomyje lał”.
Utwór ukazuje więc obraz ubogich, jako osób, które także powinny otrzymywać szacunek. Aleksy sam zdecydował o swoim losie – wiążę się to z przekonaniem, że nie należy oceniać nikogo po pozorach. W rzeczywistości, pomimo swojego pustelniczego trybu życia, był księciem, a później stał się osobą świętą.
Legenda określa żebraków, jako ludzi, którzy zasługują na szacunek i pomoc. Nie powinni być więc wykluczani ze społeczeństwa i pozbawiani wartości.
Ćwiczenie 2.
256Ćwiczenie 3.
256