Eurydyka w micie i na obrazie przedstawiona jest jako kochająca żona, podążająca pewnie za mężem. Orfeusz z kolei w dziełach tych zaprezentowany został jako czuły małżonek, tęskniących z całych sił za żoną.
W utworze Herberta Eurydyka jest pełna wątpliwości. Nie żywi już żadnych uczuć do męża czy świata. Z kolei Orfeusz zdaje się to zrozumieć i jest gotów żyć bez ukochanej, ponieważ znajduje natchnienie w mroku i zadumie.
Autor „H. E. O.” przełamuje stereotyp niegasnącego uczucia, które trwa nawet po śmierci.
Eurydyka w utworze Herberta jest pełna obaw. Nie chce wracać do świata żywych, ponieważ jej dawne uczucia wygasły, a jej niegdysiejsze przyzwyczajenia dziś stanowią ledwie mgliste wspomnienie.