Wszystkie trzy teksty uwznioślają rolę artysty jako jednostki wyjątkowej. Tekst Baudelaire skupiony jest głównie na poecie jako jednostce wrażliwej i nierozumianej. Teksty Przybyszewskiego i Przerwy-Tetmajera poruszają także wątek tego, czym jest sztuka. W Confiteorze znaleźć można definicję sztuki jako absolutu, odbicia duszy, a twórca to ten, który jest bliżej sacrum. W Eviva l’arte uwydatniona została różnica między poetą żyjącym ideałami a filistrami, dla których najważniejsze jest zabezpieczenie podstawowych potrzeb.
Każda epoka tworzy własną koncepcję artysty, która współgra z otaczającą artystę rzeczywistością. Jedną z przyczyn pojawiania się modernistycznego poety był bunt przeciwko mieszczańskiemu światu (filistrom) – byli to drobnomieszczanie skupieni na pomnażaniu własnego majątku, nie odczuwali oni głodu duchowego, ani potrzeb rozwoju intelektualnego.