Zarówno tradycyjne szczepionki, jak i szczepionki DNA mają na celu stymulowanie odpowiedzi immunologicznej w organizmie, aby zapobiec przyszłym infekcjom. Oba rodzaje szczepionek mają na celu zapewnienie odporności bez powodowania rozwoju choroby u biorcy. Tradycyjne szczepionki często wykorzystują osłabioną lub inaktywowaną postać patogenu lub jego mały fragment do stymulacji układu odpornościowego, podczas gdy szczepionki DNA wykorzystują mały fragment DNA, który koduje antygeny patogenu. Ciało w oparciu o dostarczone DNA samo wytwarza te antygeny, dzięki czemu dochodzi do stymulacji odpowiedzi immunologicznej. Tradycyjne szczepionki zwykle wymagają więcej czasu na opracowanie, przebadanie oraz wdrożenie w porównaniu do szczepionek DNA.