W momencie wykonywania wdechu przepona, która jest mięśniem, kurczy się i obniża. Mięśnie międzyżebrowe również się wtedy kurczą, powodując uniesienie żeber. Tworzy to przestrzeń do zwiększenia objętości płuc i wykonania wdechu, czyli zaczerpnięcia powietrza.
Przy wydechu zarówno przepona, jak i mięśnie międzyżebrowe rozkurczają się, co powoduje opadnięcie żeber, podniesienie przepony, prowadząc do zmniejszenia powierzchni płuc i wypchnięcie powietrza na zewnątrz.
Zarówno przepona, jak i mięśnie międzyżebrowe są niezbędnymi elementami, przy których współpracy może dojść do procesu wentylacji płuc. Przez ich skurcz, możliwe jest zwiększenie objętości klatki piersiowej i wprowadzanie powietrza do organizmu. Możemy to określić jako akt czynny oddychania. Wydech natomiast jest aktem biernym, gdzie dochodzi do rozluźnienia wymienionych mięśni, powodując zmniejszenie objętości klatki piersiowej, zwiększenie w niej ciśnienia i w efekcie tego usunięcie powietrza z płuc.