Gdyby zabrakło jednej z form żywicielskiej rośliny, to forma kolorystyczna straszyka, która żeruje na niej, uległaby wyginięciu lub jej populacja znacznie by zmalała.
Stałoby się tak, ponieważ kolor straszyka nie zapewniałby optymalnego kamuflażu na innej roślinie i z tego powodu ta forma kolorystyczna byłaby łatwym celem dla drapieżników.
Dobór naturalny faworyzuje najlepiej przystosowane osobniki. W tym przypadku te, które potrafią się najlepiej kamuflować. Jeśli dana forma kolorystyczna przestanie się dobrze kamuflować na skutek braku jednego z żywicielskich gatunków roślin, to najprawdopodobniej wyginie, bo będzie łatwym celem dla drapieżników.