Węglan sodu jest związkiem jonowym o wzorze sumarycznym.
a)
- typ jonów wchodzących w skład Na2CO3: jon sodu – prosty; jon węglanowy – złożony.
- ładunek tych jonów: jon sodu – ładunek dodatni Na+, jon węglanowy – ładunek ujemny CO32-.
- rodzaj wiązania między jonem sodu a jonem węglanowym – wiązanie jonowe.
- rodzaj wiązań występujących między atomem węgla a atomami tlenu w jonie węglanowym – wiązanie kowalencyjne spolaryzowane.
b) Hybrydyzacja atomów wchodzących w skład jonu węglanowego.:
- atom węgla – sp2,
- atom tlenu w wiązaniu C=O – sp2,
- atom tlenu w wiązaniu C-O – sp3.
c) Węglan sodu nie przewodzi prądu elektrycznego w stanie krystalicznym, ponieważ jony są uwięzione w sieci krystalicznej i nie mogą się przemieszczać. Po rozpuszczeniu węglanu sodu w wodzie będzie przewodził on prąd elektryczny.
Jony złożone składają się z atomów połączonych ze sobą wiązaniami kowalencyjnymi, obdarzoną dodatnim bądź ujemnym ładunkiem elektrycznym. Ładunek dodatni jon sodu Na+, ładunek ujemny jon węglanowy CO32-.
Wiązanie jonowe – wiązanie między metalem i niemetalem, gdzie różnica elektroujemności jest większa niż 1,7. Kationy i aniony wzajemnie się przyciągają oraz układają naprzemiennie, w regularny sposób, tworząc uporządkowaną strukturę nazwaną kryształem jonowym. Podczas hydrolizy (reakcja pod wpływem wody) związki jonowe rozpadają się na jony (dodatnio naładowane kationy metali i ujemnie naładowane aniony niemetali).
Wiązanie kowalencyjne – wiązanie między dwoma niemetalami. Polega na uwspólnieniu elektronów walencyjnych między dwoma atomami. Różnica elektroujemności zawiera się w przedziale od 0 – 0,4.