Wiązanie typu sigma powstaje podczas nakładania się dwóch orbitali s, orbitalu s i p oraz czołowego nakładania się dwóch orbitali p. Wiązanie sigma jest wiązaniem pojedynczym. Obszar o największej gęstości elektronowej zawsze znajduje się bezpośrednio między związanymi atomami.
Wiązanie typu pi powstaje w wyniku bocznego nakładania się orbitali p. Wiązanie podwójne składa się z jednego wiązania sigma i jednego wiązania 𝛑. W wiązaniu 𝛑 obszar o największej gęstości elektronowej nie znajduje się bezpośrednio między atomami, lecz wokół osi łączącej związane atomy.
Orbital 𝛑 składa się z dwóch części umieszczonych ponad i pod płaszczyzną wyznaczoną przez osie X i Y.
