Wodny roztwór z dodatkiem kwasu solnego, wodny roztwór kwasu octowego, roztwór kwasu solnego w bezwodnym amoniaku
Stopień dysocjacji (a)- wielkość określana przez stosunek liczby moli substancji zdysocjowanej do liczby moli substancji wprowadzonej do roztworu (lub wymiennie: stężenia substancji, która uległa dysocjacji do całkowitego stężenia substancji). Informuje on, w jakim stopniu dana substancja ulega dysocjacji w wodzie. Im wyższa jego wartość, tym dany elektrolit mocniejszy i w większym stopniu tworzy jony.
Wzory pozwalające na obliczenie stopnia dysocjacji:
lub
gdzie: nz to liczba moli substancji, które uległy dysocjacji, n0- liczba moli substancji wprowadzonych do wody, Cz- stężenie substancji, która uległa dysocjacji, C0- całkowite stężenie substancji.
Wynik można wyrazić jako liczbę mieszczącą się w granicach 0 do 1 lub w procentach- wówczas należy wynik ilorazu pomnożyć przez 100%.
Dla mocnych elektrolitów stopień dysocjacji oscyluje wokół 100%.