Jeśli równoległa wiązka światła pada na wypolerowaną i gładką powierzchnię, to po odbiciu od niej tworzy wiązkę równoległą. Im większy jest kąt padania promieni świetlnych na daną powierzchnię odbijającą, tym większy jest kąt, pod którym te promienie się odbijają. Jeśli promienie świetlne padają na powierzchnię, która nie jest wypolerowana i gładka, to po odbiciu do niej tworzą wiązkę rozbieżną, co oznacza, że promienie odbite rozchodzą się w różnych kierunkach. W zjawisku odbicia nieregularnego każdy promień w wiązce światła padającej na daną powierzchnię odbija się od niej zgodnie z prawem odbicia.
Prawo odbicia mówi, że kąt padania jest równy kątowi odbicia.