Profil hipsometryczny wskazuje różnicę wysokości między analizowanymi pasmami. Konsekwencją znacznej wysokości Kordylierów jest stosunkowo krótki okres (około 40 milionów lat) od głównej fazy wypiętrzającej orogenezy alpejskiej, któremu towarzyszą liczne procesy wulkaniczne i sejsmiczne. Z kolei Appalachy wypiętrzone w paleozoiku liczą sobie ponad 200 milionów lat; na tyle dużo, że górotwór osiągnął już stan równowagi i nie podlega większej działalności tektonicznej, a denudacja doprowadziła do zmniejszenia wysokości szczytów do około 2000 m n.p.m. , z których najwyższy szczyt Appalachów – Mount Mitchell ma 2037 m n.p.m.
Kordyliery są zbudowane głównie ze skał magmowych i osadowych, w których występują intruzje magmowe z czasów wypiętrzania gór, występują złoża wielu surowców mineralnych (np. rudy żelaza i metali kolorowych w Górach Skalistych czy ropy naftowej i gazu ziemnego nad Zatoką Meksykańską).
Appalachy są zbudowane z osadowych skał prekambru i paleozoiku, częściowo zmetamorfizowanych i poprzecinanych licznymi intruzjami skał magmowych, w których powstały bardzo bogate złoża węgla kamiennego, rudy żelaza.
Krótko mówiąc, Kordyliery to góry powstałe przez konwergencję płyt tektonicznych, podczas gdy Appalachy powstały przez erozję i deformację skał.