W wyniku postępu przemysłowego w Europie ukształtowały się nowe stany społeczne, do których przynależność zależała od posiadanego majątku.
Najbardziej bogacili się więc producenci i kupcy, w najgorszej sytuacji znaleźli się natomiast chłopi i robotnicy.
Pozytywnymi skutkami rozwoju gospodarczego był
· wzrost dochodów,
· znaczny przyrost ludności,
· poprawa warunków zamieszkania, a także jakości i ilości pożywienia,
· poprawa zdrowia i higieny.
Nastąpił również rozwój edukacji oraz administracji, by sprawniej zarządzać rozwijającymi się społeczeństwami.
Negatywnymi konsekwencjami postępu technologicznego były
· złe warunki pracy,
· niskie wynagrodzenie,
· uprzedmiotowienie pracowników.
· przymus pracy dzieci w kopalniach i fabrykach, z uwagi na duży przyrost naturalny i problemy z utrzymaniem rodzin.
Wszystko to skutkowało falą strajków i manifestacji, poprzez które ludność starała się walczyć o poprawę warunków zawodowych i życiowych.
W XIX w. nastąpił rozwój przemysłu, poprzez wiele odkryć i wynalazków naukowych, m.in. w dziedzinie gospodarki. Takie wydarzenia poskutkowały wieloma zmianami w krajach europejskich. Wynikało to m.in. z tego, że następowała migracja, tworzenie się nowych centrów przemysłowych, wzrost liczby ludności, a także zjawisko polegające na bogaceniu się tylko części ludności, a znacznym ubożeniu pozostałych.