Społeczeństwo starożytnej Mezopotamii możemy podzielić na władcę, arystokrację, wolnych obywateli i niewolników. Władca i jego dwór żyli w luksusowych warunkach a do ich obowiązków należało zarządzanie państwem i organizowanie obrzędów religijnych. W czasie wojny walczyli oni w formacji rydwanów bojowych.
Ludzie wolni żyli dużo skromniej, jednak posiadali pewne prawa polityczne. Zajmowali się głównie handlem, rolnictwem i rzemiosłem.
Ostatnia grupa społeczna to niewolnicy, czyli ludzie nieposiadający praw publicznych i stanowiący własność swoich panów.
W starożytności niewolników pozyskiwano głównie w wyniku wojen (pojmani ludzie byli sprzedawani na targach). Handel niewonikami był ważną częścią starożytnej gospodarki.