Stanisław Hozjusz był aktywny na arenie politycznej, pełniąc funkcje sekretarza królewskiego i wielkiego sekretarza. Jego kariera odzwierciedla pogląd o stosunku między państwem a kościołem, gdyż uważał, że tylko bliska współpraca między nimi pozwoli na sprawne funkcjonowanie kraju. Był jednak przekonany, że to władza kościelna ma zwierzchność nad świecką.
Orzechowski był zdecydowanym przeciwnikiem ingerencji króla w sprawy Kościoła. W swoich pismach bronił praw i wolności szlachty, sprzeciwiając się próbom centralizacji władzy. Był także przeciwnikiem unii lubelskiej, argumentując, że zbyt bliska unia z Litwą zagraża niezależności Polski. W relacjach władza-kościół upatrywał równej, sprawiedliwej pozycji obu instytucji, które muszą współpracować w celu osiągnięcia pokoju i dobrobytu. Jednocześnie odrzucał dominację którejkolwiek ze stron i rozdzielał zakres władzy każdej z nich.
Stanisław Hozjusz był polskim duchownym katolickim, teologiem i dyplomatą żyjącym w XVI wieku. Był jednym z najważniejszych przedstawicieli kontrreformacji w Polsce i Europie, a także sekretarzem królewskim. Uważał, że bliska współpraca między państwem a kościołem jest kluczowa dla jego sprawnego funkcjonowania, przy czym to władza kościelna powinna mieć zwierzchność nad świecką.