Rzeczpospolita, dzięki swoim żyznym glebom i sprzyjającemu klimatowi, stała się ważnym producentem zboża eksportowanego do innych krajów, zwłaszcza do portów na Morzu Bałtyckim, skąd było dystrybuowane dalej. Ta rola „spichlerza Europy” przynosiła Rzeczypospolitej znaczne korzyści, zarówno ekonomiczne, jak i polityczne. Jednocześnie, była ona ważnym węzłem komunikacyjnym. Szlaki handlowe przechodzące przez jej terytorium łączyły Europę Zachodnią z Europą Wschodnią, a także Północ z Południem. Dzięki temu, mogła czerpać korzyści zarówno z handlu tranzytowego, jak i z bezpośredniej wymiany z innymi krajami.
Rzeczpospolita była ważnym producentem surowców naturalnych, takich jak drewno i smoła, które były niezbędne dla rozwijających się gospodarek europejskich, a ich eksport przynosił znaczne dochody. Ponadto państwo to posiadała również dostęp do Morza Bałtyckiego, co umożliwiało prowadzenie intensywnego handlu morskiego. Głównym portem był Gdańsk, który stał się jednym z najważniejszych portów w Europie Północnej.
Choć Rzeczypospolita pełniła rolę istotnego eksportera zboża, należy zaznaczyć, że produkcja rolna w tym kraju była znacznie zacofana względem zachodniej Europy. Korzystanie ze średniowiecznych metod upraw i eksploatacja ziem doprowadziły do bardzo nieurodzajnych zbiorów. Jednak dzięki wielkim areałom przeznaczonym na uprawę rolną, udawało się to kompensować.