Dzięki przywilejom rycerstwo w XV w. przekształciło się w szlachtę, która współrządziła państwem. Z kolei konstytucja Nihil noviiustanowiła, że sejm nie uchwali nic nowego bez zgody wszystkich trzech stanów sejmujących.
Rosnąca władza szlachty odsuwała na dalszy plan rolę króla w państwie, tworząc tym ustrój monarchiczno-szlachecki.