Niebo opisane jest jako ogród nadziemski, przez który przepływa rzeka. Tętni on życiem i jest kwintesencją piękna. Wizja ta przypomina opisy biblijne, gdzie Raj również przybiera kształt ogrodu pełnego bujnej roślinności i zwierząt.
Wiersz Czesława Miłosza „Jak powinno być w niebie” podejmuje problematykę istnienia świata idealnego, w którym panować miałby ład i pokój.