Spór polega na konflikcie między potrzebą ładu i zasad a wolnością bez granic. Artur domaga się powrotu do porządku: norm, form, autorytetów i odpowiedzialności. Stomil broni postawy odwrotnej – odrzucenia tradycji oraz reguł, swobody obyczajowej i artystycznej.
Artur uważa, że życie społeczne powinno opierać się na jasno określonych zasadach, tradycji i autorytetach. Według niego brak norm prowadzi do chaosu i utraty sensu życia. Stomil reprezentuje natomiast pogląd przeciwny – broni wolności jednostki i odrzuca wszelkie ograniczenia narzucane przez tradycję czy obyczaj. Konflikt między tymi postawami stanowi jeden z głównych problemów dramatu.