Wnioski opisane w obu tekstach nie są zgodne.
W tekście 1. opisane badanie pokazuje, że wykonanie nudnych zadań może zwiększyć kreatywność (grupa znudzona była bardziej twórcza). Natomiast w 3. akapicie tekstu 2. przywołane badania wskazują, że nuda w dużej dawce jest groźna: obniża efektywność, sprzyja nałogom i depresji, a więc działa szkodliwie.
W tekście Michała Chruszczewskiego przywołano eksperyment, w którym jedna grupa uczestników wykonywała najpierw monotonne, nudne zadanie, a druga grupa od razu przystępowała do zadania kreatywnego. Okazało się, że osoby z pierwszej grupy – te, które wcześniej się nudziły – osiągały lepsze wyniki w zadaniu wymagającym pomysłowości. Autor wyciąga z tego wniosek, że nuda może sprzyjać kreatywności, ponieważ w jej trakcie pojawia się tzw. błądzenie myślami i swobodne kojarzenie pomysłów.
Natomiast w tekście Marcina Fabjańskiego w trzecim akapicie przywołano badania pokazujące negatywne skutki nudy, szczególnie wtedy, gdy człowiek doświadcza jej często lub przez dłuższy czas. Autor wskazuje, że nuda może obniżać efektywność działania, a także zwiększać ryzyko problemów psychicznych, takich jak depresja czy skłonność do nałogów.