| Epoka literacka | Stwierdzenie charakteryzujące epokę | |
| A. | barok |
3.Uniezwyklanie formy artystycznej dzieła oraz czynienie sprzeczności zasadą kompozycyjną i myślową utworów. |
| B. | oświecenie |
1.Przekonanie o najważniejszej roli rozumu i nauki w poznawaniu świata oraz nadawanie literaturze dydaktycznego charakteru. |
Opis 1. pasuje do oświecenia, ponieważ podkreśla znaczenie rozumu, nauki i edukacji społeczeństwa. W tej epoce literatura miała często charakter dydaktyczny – miała uczyć, poprawiać obyczaje i wspierać rozwój wiedzy.
Opis 2. dotyczy romantyzmu. Wskazuje on na szczególną rolę poety jako wieszcza, czyli duchowego przewodnika narodu. W romantyzmie poeta był postrzegany jako osoba obdarzona wyjątkową wrażliwością i zdolnością poznawania prawd niedostępnych zwykłym ludziom. Z tego powodu opis 2 nie pasuje ani do baroku, ani do oświecenia.
Opis 3. odnosi się do baroku, ponieważ wskazuje na zaskakującą formę wypowiedzi, paradoksy i koncepty artystyczne. Twórcy baroku często budowali swoje utwory na efekcie zdziwienia odbiorcy i grze intelektualnej.