Mesjanizm w Dziadach cz. III polega na przedstawieniu Polski jako narodu wybranego, który cierpi niewinnie jak Chrystus. To cierpienie ma sens, gdyż ma prowadzić do odkupienia i odrodzenia (zmartwychwstania) narodu oraz stać się moralnym impulsem dla innych narodów – Polska ma pełnić misję w historii.
W Dziadach cz. III Adam Mickiewicz przedstawia los Polski w sposób symboliczny. Naród polski, który utracił niepodległość i doświadcza prześladowań ze strony zaborców, zostaje porównany do Chrystusa. Tak jak Chrystus cierpiał dla zbawienia ludzi, tak Polska – według tej wizji – ma cierpieć dla dobra innych narodów. Cierpienie to ma prowadzić do odrodzenia i moralnego zwycięstwa.