Autor tekstu uważa, że człowieka baroku niepokoiły liczne sprzeczności. Wypisz je w zeszycie i wyjaśnij ich znaczenie.
– sprzeczność między tym, za kogo człowiek się uważa, a tym, kim jest – znamy siebie tylko w danej chwili, więc trudno nam ocenić, jacy naprawdę jesteśmy
– sprzeczność między tym, jaką marną istotą człowiek się czuje, a tym, że jego istnienie zostało mu nadane przez Boga – człowiek czuje się niegodny swojej egzystencji, tego, że otrzymał od Boga dar, którego nie czuje się godzien
– widząc siebie jako istniejącego tylko w danej chwili, za każdym razem, kiedy traci się tę chwilę, traci się siebie – w rezultacie życie staje się ciągiem znikających chwil, ciągłym traceniem siebie, swojego istnienia
Autor zauważa, że sprzeczności, które niepokoiły ludzi baroku, były związane z ich pojmowaniem czasu. Widzieli czas jako pojedyncze, oddzielne chwile, i w każdej tej chwili byli jakby całym sobą – w rezultacie trudno było im określić, jacy naprawdę są, bo znali tylko swoje myśli i uczucia w tej chwili. Niepokoiło ich też ciągłe tracenie tych chwil, świadomość tego, jak szybko przemijają. Swoje trwanie uważali za całkowicie zależne od Boga, odczuwali więc też sprzeczność między swoją „boską” egzystencją a marnością człowieka.
Zadanie 2.
219Ćwiczenie 4.
241Ćwiczenie 1.
241