Opisz obraz człowieka przedstawiony w utworze. Zastanów się, czy określić tego człowieka jako „rozdwojonego w sobie”. Uzasadnij swoją odpowiedź.
Człowieka przedstawionego w utworze można opisać jako rozdwojonego w sobie, jest to jednak inne rozdwojenie niż w sonecie Sępa Szarzyńskiego. Człowiek nie toczy tutaj walki ze swoim ciałem, nie uważa go za wroga ani za nic złego. Dusza rozmawia z ciałem, zadaje mu pytania, właściwie mogłaby się od ciała sporo nauczyć o tym, jak cieszyć się życiem – jest to bardziej partnerska relacja.
Zauważ, że człowiek w wierszu Świrszczyńskiej nadal jest podzielony na dusze i ciało. Jednak te dwa elementy, w porównaniu z walką, którą toczą między sobą w poezji Sępa Szarzyńskiego, działają bardzo zgodnie. Dusza traktuje ciało jako partnera do rozmowy, widzi połączenie ich losów – choćby przez wspólną śmierć. Nie jest też wyraźnie zaznaczone, że jedno jest gorsze od drugiego (tak jak u Sępa to ciało jest „złe”). Tutaj dusza może się sporo nauczyć od ciała, jeżeli będzie słuchała jego odpowiedzi. Ciało również ma w sobie pewną mądrość.
Zadanie 2.
219Ćwiczenie 4.
241Ćwiczenie 1.
241