Antropomorfizacje to m.in.: „gwiazdy wyszeptały wieczór”, „latarnie wyszły z ciemnych bram”, „ogrody opuściły swoje drzewa”, „horyzont uchyla nieba”. Nadają one elementom świata cechy ludzkie. Ich funkcją jest ożywienie pejzażu, nadanie mu nastrojowości oraz podkreślenie emocjonalnego charakteru opisu. Dzięki nim świat przedstawiony staje się bardziej poetycki i pełen wewnętrznego życia.
1. Zauważ, że przedmioty i zjawiska wykonują czynności typowe dla ludzi.
2. Zwróć uwagę na czasowniki przypisane naturze (np. „wyszeptały”, „wyszły”).
3. Dostrzeż, że świat w wierszu jest przedstawiony jako żywy i aktywny.
4. Zauważ, że zabieg ten buduje nastrój tajemniczości i refleksji.
5. Połącz te elementy i wyjaśnij, że antropomorfizacja ożywia pejzaż i pogłębia jego znaczenie.